Bert Korsten over Rob Franssen

De dageraad kleurt strelend
Het atelier sereen in dauw
De nacht zijn donkerheid verblekend
Pallet ligt stil, zijn hand rust nou

De hoofden nu verwonderd kijkend
Naar degee die hen ontvouwt
Met gestrikte colberts prijkend
Zijn ze als ik, als jij, of jou

Zijn penseel kleurt de levens wegen
Van hen hier staren geoogd in blauw
Tot hij vermoeid zijn hoofd laat rusten
En aan de wand, kijk ik naar jou


Rob Franssen aan het werk in zijn atelier